Doc. dr inż. Kazimierz Bącal - inżynier mechanik, naukowiec i organizator życia akademickiego, związany z Politechniką Wrocławską oraz Wyższą Szkołą Inżynierską w Zielonej Górze.

Po uzyskaniu stopnia doktora kierował Zakładem Miernictwa i Sprzętu Pomiarowego w Instytucie Technologii Budowy Maszyn Politechniki Wrocławskiej. W latach 60-tych XX wieku przeniósł się do Zielonej Góry, gdzie najpierw współtworzył laboratorium pomiarowe, a w kolejnych latach  zapoczątkował prace z zakresu techniki medycznej tworząc zespół badawczo-konstrukcyjny, który opracował m.in. implanty do leczenia skrzywień kręgosłupa u dzieci i młodzieży („bącaliki”), realizując ok. 60 projektów badawczych. Był autorem 81 publikacji oraz 56 patentów (20 polskich i 36 zagranicznych).

W kadencji  1969-1972 pełnił funkcję Rektora Wyższej Szkoły Inżynierskiej im. Jurija Gagarina w Zielonej Górze, Od 1984-1987 roku jako dziekan kierował Wydziałem Mechanicznym, w latach 1981-1983 był dyrektorem Instytutu Budowy Maszyn oraz w latach 1987-1991 dyrektorem Instytutu Technologii Maszyn.

W latach 1980-1988 był wiceprezesem Lubuskiego Towarzystwa Naukowego. Przez dwie kadencje był członkiem Prezydium Polskiego Towarzystwa Biomechaniki, członkiem Komisji Nauk Mechanicznych i Budowlanych poznańskiego oddziału PAN. Odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Zasłużony dla Zdrowia Narodu oraz Medalem im. Paula Harrisa.

Na podstawie Biogram UZ